Wat kost een virtuele tour?

Vanaf dat punt zie je de hele ruimte, dus je hebt er veel minder nodig dan bij gewone fotografie. De vuistregel is: één standpunt per ruimte, plus een extra bij elke plek waar iemand een keuze maakt of waar iets staat dat aandacht verdient.

Wat de telling omhoog jaagt zijn gangen en trappen. Die zijn zelf niet interessant, maar je hebt ze nodig om de tour te laten lopen: zonder tussenstandpunt spring je van de ene ruimte in de andere en raak je de oriëntatie kwijt. Bij een pand met veel verkeersruimte zit een flink deel van de standpunten dus in de doorloop.

Vrijwel elke locatie wordt in één dag opgenomen. Bij een grote of complexe locatie worden het er twee. Dat is de hele belasting voor jou: er hoeft niemand vrijgemaakt te worden en je hoeft niets voor te bereiden behalve opruimen.

Wat de dag wél langer maakt: opnemen buiten openingstijd, dronebeeld waarvoor het weer moet meewerken, en ruimtes waar mensen in beeld staan die eruit moeten. Dat laatste is geen technisch probleem maar wel een tijdsprobleem, en het is meestal goedkoper om op te nemen als het gebouw leeg is.

Een informatiepunt aanmaken is werk van minuten. Wat wel tijd kost is de inhoud die erin moet: een video die opgenomen en gemonteerd moet worden, een audiogids die ingesproken wordt, een tour in drie talen die drie keer vertaald moet worden.

De regel die daaruit volgt is bruikbaar: interactie die naar bestaand materiaal wijst is goedkoop, interactie waarvoor nieuw materiaal gemaakt moet worden is dat niet. Een informatiepunt dat naar je bestaande productpagina linkt kost bijna niets. Hetzelfde punt met een nieuw opgenomen productvideo erin is een heel ander verhaal.

Dit is het deel waar de verschillen tussen aanbieders het grootst zijn en waar je vooraf het minste over te horen krijgt.

Grofweg zijn er drie modellen. Het verschil zit hem niet zozeer in het bedrag als wel in wat er gebeurt als je stopt met betalen, en dat is een vraag die het waard is om vooraf te stellen.